Arapgir ilçesinin güney taraflarına doğrudur. İlçe merkezine 28 km, Arapgir-Malatya karayoluna10 km. uzaklıktadır. Köyü etrafında Çakırsu, Bostancık, Alıçlı, Eski Arapgir, Taşdelen, Bacalı, Sipahuşağı köyleri yer alır. Killi bir arazi yapısına sahip olan köyün üst kısımları kayalıktır. Dağ eteğinde dağınık bir görünüm özelliği taşır. Bağlar, Meyve ağaçları, Kavaklıklar, tarlalar halinde parçalı toprakları gözükür. Köyün ilk yerleşimi Sal köydür. Köyün Saldek ismi de buradan kaynaklanır. Sal; dağ eteği, Kayalık, Sarp yer, Yassı, Büyük taş anlamına gelir. Sal dağ kelimesinin zamanla Saldek haline geldiği ihtimali mevcuttur. 17 yy Osmanlı tahrir (sayım) kayıtlarında Salurdek, Salar şekliyle geçmektedir. Oğuzlar’ın Salur boyuna ait olma ihtimali yüksektir. Şimdi ismi. Yazılı ise ”yazı” düz yer, kır, ovadan gelmiştir. İlkçağ uygarlıklarına ait civar köylerde bulunan kaya oda tipli mezarlar Yazılı’da da görülür. Köyde tarihi kalıntı ve harabelerde vardır.  Köylülerin kale diye isimlendirdiği gözetleme kulelerinin yerleri hala mevcuttur. Köyün girişine yakın düz kayalık alanda bazı oyuk ve şekiller ile kayalar üzerinde işlemeler yapılmıştır. Saldek 17.yy ortalarındaki Vergiye bağlı beş nüfus gösterilmektedir.(yaklaşık 20 kişilik nüfus) Ağababa türbesi, Keban başta olmak üzere Erzincan Tunceli, Sivas, Tokat taraflarında Ağababa adıyla var olan dini mekânlardır. Arapgir Saldekteki Ağababa türbesi de bu şehirlerdeki türbeler ile bir bağının olabileceğini akla getirir. Keban Nimri(Pınarlar) deki Ağababa Türbesi Saldek Ağababa türbesi aynı adı taşımaları rivayetten bunların iki kardeş oldukları şeklindedir. Saldek köyünün tarihi kuruluşu kesin olarak bilinmemekle beraber 12.yy.da kurulmuş olabileceği düşünülür. Ağababa’da yaz aylarında Yazılı ve komşu köy ve ilçelerden bir araya gelenler inançlarının gereğini yerine getirirler. Ağababa, Kara Yakut tekkeleri köy içerisinde yer alır. Köyün ekonomisi bağcılık ağırlıklıdır. Köyde 2007’de üzüm işletmeciliğine bağlı bir şarap fabrikası da açılmıştır. Köyde hayvancılık yok denecek kadar azdır. Susuz tarım da görülür. İstanbul ağırlıklı dışarıya ekonomik amaçla göç vardır. Prof. Mehmet Altıokka Yazılı Köyündedir. Sulama ve kullanım suyu kifayetsizdir. Köyde içme suyu çalışması görülmektedir. Köyde el sanatları artık yapılmamaktadır. Emekli oranı yüzde otuz civarındadır. Civar köylerde ve ilçe merkezinde bilinen Ahıtmabıçiği, Hırınçekmeği, Kül kömbesi gıdalarındadır. Köy nüfusu yaz aylarında gurbetten gelenler ile bir hayli artmaktadır. 1980’de nüfus 389 kişi 2000’deki nüfus  123 tür. 2010’da ise 99 kişidir.